Uwaga! W ciągu 36 kolejnych miesięcy łączny okres wykonywania pracy tymczasowego na rzecz jednego użytkownika nie może przekroczyć 12 miesięcy. Jeżeli zastępuje zatrudnioną u pracodawcy użytkownika osobę nieobecną, to okres wykonywania pracy tymczasowej nie może przekroczyć 36 miesięcy. Pracę tymczasową reguluje ustawa z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (DzU nr 166, poz. 1608 ze zm.).
W ostateczności biuro turystyczne może zatrudnić telepracownika, który pracuje w domu. Stosuje do niego takie same zasady jak do innych zatrudnionych
Proponując etat, czytelnik powinien skorzystać z telepracy. Charakteryzuje się ona tym, że zatrudnieni pracują regularnie poza zakładem, wykorzystując środki komunikacji elektronicznej, tj. Internet, czy telefon. Stanowi tak art. 67
5
kodeksu pracy. Telepracownicy pracują na własnym sprzęcie, a koszt z tym związany pokrywa zatrudniający. Czytelnik musiałby zatem wypłacać mu ekwiwalent pieniężny. Przepisy nie określają jego wysokości, a jedynie sposób jego wyliczenia. Pracodawca bierze pod uwagę w szczególności normy zużycia sprzętu, jego udokumentowane ceny rynkowe oraz ilość wykorzystywanego materiału na jego potrzeby. Wysokość ekwiwalentu strony powinny określić w odrębnej umowie albo ma wynikać z wewnętrznych przepisów firmy o stosowaniu telepracy. Mimo że kodeks pracy tego nie reguluje, to ekwiwalent powinien pokrywać także używanie Internetu. Zwrot kosztu tej usługi należy uregulować w odrębnej umowie. Czytelnik musi także:
- dostarczyć i ubezpieczyć sprzęt niezbędny do wykonywania pracy,
- pokryć koszty związane z instalacją, serwisem, eksploatacją i konserwacją tego sprzętu,
- zapewnić telepracownikowi pomoc techniczną i niezbędne szkolenia w zakresie obsługi sprzętu.
W odrębnej umowie stronom wolno określić dodatkowo:
- zasady porozumiewania się pracodawcy z telepracownikiem, w tym sposób potwierdzania obecności na stanowisku pracy;
- sposób i formę kontroli wykonywania pracy przez telepracownika.
Przed podpisaniem umowy o pracę czytelnik musi sprawdzić, czy kandydat nie figuruje w rejestrze bezrobotnych. Nie idzie jednak w tym celu do urzędu pracy, a prosi kandydata do pracy, by złożył specjalne oświadczenie. Pracodawca, który zatrudni bezrobotnego albo powierzy mu inną pracę zarobkową, musi w ciągu pięciu dni powiadomić o tym fakcie właściwy urząd pracy. Następny etap to wstępne badania lekarskie. Telepracownik przechodzi przez nie tak samo jak każda osoba pozostająca w stosunku pracy. Przypominam, że za badania lekarskie płaci pracodawca.
Gdy czytelnik zdecyduje się na etat, to zgodnie z art. 29 § 1 kodeksu pracy umowa o wykonywanie telepracy powinna mieć formę pisemną i określać jej strony, rodzaj, datę zawarcia, warunki pracy i płacy oraz wymiar czasu pracy i termin jej rozpoczęcia. Umowę o pracę można zawrzeć w każdej formie, ale najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy trzeba potwierdzić ustalenia co do jej stron, rodzaju oraz warunków. Jeśli chodzi natomiast o rozpoczęcie pracy, to jest to dzień określony w umowie, a jeżeli takiego nie wskazano – dzień jej zawarcia.
– Czy telepracownika można zatrudnić na okres próbny? – pyta czytelnik. Tak. Przy tej formie elastycznego zatrudnienia kodeks pracy nie przewiduje żadnych wyjątków. Zatem telepracownika można przyjąć na okres próbny, czas określony albo od razu zawrzeć z nim umowę bezterminową. Trzeba jednak pamiętać, że stosujemy do niego wszystkie przepisy kodeksu pracy, dlatego podpisana z nim trzecia z kolei umowa na czas określony przekształci się w bezterminową. Ciekawostką jest też to, że z telepracownikiem wolno podpisać umowę na zastępstwo. Jednak w przypadku czytelnika nie ma takiej potrzeby.
Nawiązując z telepracownikiem stosunek pracy, czytelnik musi jeszcze w ciągu siedmiu dni zgłosić go do ZUS. W tym celu składa formularz ZUS ZUA. Poza tym do ubezpieczenia zdrowotnego zgłasza również członków rodziny telepracownika. Na tym nie koniec. Telepracownika trzeba też przeszkolić w zakresie bezpieczeństwa i higieny. Ten obowiązek wynika z art. 237
3
§ 2 k.p., ale szczegółowe zasady tych szkoleń określa
rozporządzenie ministra gospodarki i pracy z 27 lipca 2004 r. o szkoleniu w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy (DzU z 2004 r. nr 180, poz. 1860 ze zm.)
. Szkolenia bhp odbywają się w czasie pracy i na koszt pracodawcy.
Oferując pracownikowi etat, czytelnik musi jeszcze wybrać adekwatny dla jego charakteru pracy system czasu pracy. Najwłaściwszy wydaje się zadaniowy, bo wtedy pracownik sam decyduje o tym, kiedy wykona nałożone na niego obowiązki. Wprowadzając ten system, czytelnik musi ustalić czas niezbędny do wykonania powierzonych zadań, uwzględniając przy tym wymiar czasu pracy wynikający z norm określonych w art. 129 k.p. Pracownik nie może pracować dłużej niż osiem godzin na dobę i średnio 40 godzin w pięciodniowym tygodniu pracy. Nie wolno zatem wyznaczać takiej ilości zadań, których wykonanie wykraczałoby poza te ustawowe normy czasu pracy. Jeżeli praca wykonywana jest w domu, to nie ma przeszkód, aby jednym z obowiązków pracownika było stawianie się w siedzibie firmy w określonych godzinach w ciągu dnia. Przypominam, że w zadaniowym czasie pracy pracownik sam nie określa swoich pracowniczych obowiązków. Dokonuje tego pracodawca, a zatrudniony rozstrzyga jedynie, kiedy je wykona. Zadaniowy czas pracy wprowadza się w regulaminie pracy, układzie pracy lub w obwieszczeniu.
