Zły adres nie uchroni przed zwolnieniem

Kwestia ustalenia daty doręczenia pracownikowi oświadczenia pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia ma kluczowe znaczenie nie tylko w kontekście zakończenia stosunku pracy, lecz również zachowania terminów, o których mowa w art. 264 § 2 i art. 52 § 2 k.p.

Przypomnijmy, że zgodnie z pierwszym z tych przepisów żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia. Nie budzi wątpliwości, że do oceny momentu złożenia oświadczenia woli pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę należy stosować art. 61 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p. Tym samym oświadczenie to wywiera skutek prawny w momencie, w którym adresat tego oświadczenia (pracownik) mógł realnie zapoznać się z jego treścią (uchwała SN z 6 października 1998 r., sygn. III ZP 31/98). Problemy praktyczne (i orzecznicze) dotyczą natomiast przypadku skorzystania przez pracodawcę z usług operatora pocztowego (lub kuriera) w celu doręczenia oświadczenia pracownikowi. W orzecznictwie podkreśla się, że w sytuacji, gdy pracownik, mając realną możliwość zapoznania się z treścią oświadczenia woli, z własnej woli, celowo nie podejmuje przesyłki zawierającej to oświadczenie, należy przyjąć, iż zostało mu ono skutecznie złożone (wyroki SN: z 11 grudnia 1996 r., sygn. I PKN 36/96, z 13 grudnia 1996 r., sygn. I PKN 41/96, z 23 stycznia 1998 r., sygn. I PKN 501/97). Nie budzi więc wątpliwości, że w judykaturze dopuszczona została możliwość zastosowania do składania i przyjmowania oświadczeń woli w sferze prawa materialnego tzw. doręczeń zastępczych (wyroki SN: z 17 marca 2016 r., sygn. III PK 84/15, z 5 października 2005 r., sygn. I PK 37/05). Nadal aktualne pozostaje jednak pytanie o moment (datę) doręczenia.