Reklama

Wcześniejsze emerytury: kierowanie ciągnikiem to nie zawsze praca „szczególna”

Członek spółdzielni rolniczej nie może liczyć na emeryturę w obniżonym wieku. Szkodliwe warunki, w jakich wykonywał zadania, nie dają prawa do wcześniejszego świadczenia
Członek spółdzielni rolniczej nie może liczyć na emeryturę w obniżonym wieku

Członek spółdzielni rolniczej nie może liczyć na emeryturę w obniżonym wieku

Foto: Fotorzepa, Roman Bosiacki RB Roman Bosiacki

Red

Zdarza się, że do ZUS trafiają wnioski o przyznanie emerytury w wieku obniżonym z tytułu prac wykonywanych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach, składane przez osoby, które w takich warunkach pracowały na rzecz rolniczej spółdzielni produkcyjnej (dalej RSP) jako jej członkowie.

Chodzi o emeryturę przyznawaną na podstawie art. 184 w zw. z art. 32 ust. 1, 1a, 2 i 4 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 153, poz. 1227 ze zm.), dalej ustawa emerytalno-rentowa, i § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (DzU nr 8, poz. 43 ze zm.), dalej rozporządzenie.

Niepracowniczy status

Bezsporne jest to, że pracę w szczególnych warunkach można świadczyć na podstawie cywilnoprawnych stosunków. Jednak uprawnienie do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach przysługuje wyłącznie pracownikom, czyli osobom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę.

Prawo i obowiązek pracy członka rolniczej spółdzielni produkcyjnej wynika wprost ze stosunku członkostwa. Ustawa z 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (tekst jedn. DzU z 2003 r. nr 188, poz. 1848 ze zm. – dalej Prawo spółdzielcze) nie wyróżnia odrębnego od stosunku członkostwa stosunku pracy.

W odróżnieniu od przepisów dotyczących spółdzielni pracy, w tych traktujących o rolniczych spółdzielniach produkcyjnych w ogóle nie ma mowy o stosunku pracy. W relacjach między spółdzielnią a jej członkiem nie mają zastosowania przepisy powszechnego prawa pracy, poza pewnymi normami ochronnymi. Stosunek członkostwa w RSP jest zatem stosunkiem cywilnoprawnym.

Reklama
Reklama

Nawiązanie stosunku pracy zobowiązuje pracownika do wykonywania określonego rodzaju pracy pod kierownictwem pracodawcy. Charakteryzuje się osobistym świadczeniem pracy w sposób ciągły, podporządkowaniem, ponoszeniem ryzyka przez pracodawcę i odpłatnością.

Natomiast świadczenie pracy na rzecz RSP w ramach stosunku członkostwa wiąże się m.in. z prawem do udziału w jej zarządzaniu. Ma to określony wpływ na sposób organizacji pracy i podporządkowanie w procesie jej świadczenia.

Istotą wspólne gospodarowanie

Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z 9 stycznia 2008 r. (III UK 92/07), ewentualna uchwała walnego zgromadzenia RSP stanowiąca, że „członkowie będą pracować na takich samych warunkach jak pracownicy" nie może zmienić charakteru prawnego ich zatrudnienia.

Z członkostwem w RSP immanentnie i nierozerwalnie związana jest praca na jej rzecz, ponieważ jego istotą jest wspólne gospodarowanie wszystkich jej członków. Taka uchwała nie spowoduje zatem przekształcenia tytułu do objęcia ubezpieczeniami społecznymi z członkostwa w RSP na stosunek pracy.

To zróżnicowanie nie pozwala na zastosowanie do członka RSP tych przepisów z zakresu ubezpieczeń społecznych, które odnoszą się tylko do pracowników (zob. J. Ignatowicz [w:] M. Gersdorf, J. Ignatowicz – Prawo spółdzielcze. Komentarz, Warszawa 1985, s. 249-253).

Reklama
Reklama

Podstawa nawiązania współpracy

Spółdzielnia rolnicza może zatrudniać na podstawie umowy o pracę lub na podstawie innego stosunku prawnego, którego przedmiotem jest świadczenie pracy, osoby niebędące jej członkami (art. 157 Prawa spółdzielczego).

Natomiast jeśli chodzi o jej członków, to zdolny do pracy członek spółdzielni ma prawo i obowiązek pracować w spółdzielni w rozmiarze ustalanym corocznie przez zarząd, stosownie do potrzeb wynikających z planu działalności gospodarczej spółdzielni. Tak samo jest w przypadku domowników tych osób.

Tak wskazuje art. 155 § 1 i art. 156 § 1 Prawa spółdzielczego. Z przepisów tych wynika zatem, że członkowie spółdzielni produkcyjnej i ich domownicy mogą świadczyć pracę na rzecz spółdzielni wyłącznie w oparciu o stosunek członkostwa. Umowę o pracę lub umowę cywilnoprawną spółdzielnia może zawrzeć jedynie z osobą, która nie jest jej członkiem.

Przepisy Prawa spółdzielczego operują terminem stosunku pracy, jeżeli chodzi o spółdzielnie pracy (art. 182). Natomiast pomiędzy członkiem rolniczej spółdzielni produkcyjnej a spółdzielnią nie zachodzi odrębny od stosunku członkostwa stosunek pracy (wyrok SN z 16 listopada 2000 r., I CKN 311/00).

Dorozumiane porozumienie

Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się w sprawie zmiany statusu z pracownika na członka spółdzielni pracy. W wyroku z 5 maja 1999 r. (I PKN 677/98) wskazał, że przyjęcie pracownika spółdzielni pracy w poczet jej członków powoduje rozwiązanie pracowniczego i nawiązanie spółdzielczego stosunku pracy, a członek spółdzielni nie może pozostawać z nią w pracowniczym stosunku pracy.

Natomiast w wyroku z 7 grudnia 1999 r. (I PKN 385/99) wskazał, że dochodzi w tej sytuacji do rozwiązania pracowniczego stosunku pracy na mocy porozumienia stron i nawiązania spółdzielczej umowy o pracę (podobne wyroki SN z: 4 listopada 2009 r., I PK 106/09, i z 13 października 1999 r., I PK 297/99).

Reklama
Reklama

Można to odnieść, choć z pewnymi modyfikacjami, także do członka RSP, który bezpośrednio przed nabyciem członkostwa w tej spółdzielni był jej pracownikiem. Kwestie te są bowiem w Prawie spółdzielczym uregulowane łącznie w tytule II jako „Przepisy szczególne”.

Zatem przyjęcie pracownika RSP w poczet jej członków nie powoduje z mocy samego prawa ustania (rozwiązania lub wygaśnięcia) umowy o pracę. Powinna być ona rozwiązana przez strony. Jeżeli jednak nie złożyły one oświadczeń woli w tej kwestii, to zgodnie z art. 60 k.c. (stosowanego w konsekwencji cywilnoprawnego charakteru członkostwa w RSP), oświadczenie woli może być złożone przez każde zachowanie ujawniające w sposób dostateczny wolę osoby je składającej.

Za takie można uznać zarówno złożenie przez dotychczasowego pracownika RSP deklaracji członkowskiej, jak i przyjęcie go w poczet członków spółdzielni. Skoro z mocy prawa zdolny do pracy członek RSP ma obowiązek pracować w tej spółdzielni, to wstępując do RSP godzi się na taki rodzaj wykonywania pracy, jaki z mocy prawa związany jest z członkostwem.

Wypełnienie i złożenie przez niego deklaracji członkowskiej należy potraktować jako oświadczenie woli w przedmiocie zgody na warunki pracy wynikające z przepisów Prawa spółdzielczego i statutu RSP, a tym samym – na zmianę podstawy zatrudnienia. Zmiana podstawy zatrudnienia zawsze prowadzi do dorozumianego rozwiązania i ustania dotychczasowego stosunku pracy.

Oznacza to jednocześnie, że jeśli członek zarządu kontynuuje wykonywanie pracy w takich samych warunkach, w jakich był wcześniej zatrudniony w spółdzielni na podstawie umowy o pracę, to okresu tej „kontynuacji” nie można zaliczyć do stażu z tytułu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Praca nie jest już wtedy świadczona w ramach stosunku pracy.

Reklama
Reklama

Bez przywilejów

Zatem świadczenie przez członka RSP na rzecz tej spółdzielni pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych (czyli o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia) nie uprawnia do obniżenia z tego tytułu tzw. powszechnego wieku emerytalnego.

Nie daje więc prawa do przejścia na emeryturę w wieku niższym niż podstawowy wiek emerytalny nawet wówczas, gdy bezspornie była wykonywana w szczególnych warunkach zatrudnienia.

Potwierdził to SN w wyroku z 25 stycznia 2005 r. (I UK 142/04). ZUS nie może jej zakwalifikować do pracy w szczególnych warunkach (wyrok SN z 18 stycznia 2005 r., II UK 136/04; wyrok NSA z 20 marca 2003 r., II SA/Łd 2276/01).

W świetle art. 32 ust. 1 ustawy emerytalno-rentowej emerytura przysługuje w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 tylko takim ubezpieczonym, którzy są pracownikami. Ograniczenie to nie jest przy tym niezgodne z zasadą równego traktowania wyrażoną w art. 32 Konstytucji RP (wyrok SN z 25 stycznia 2005 r., I UK 142/04).

Skoro art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, że emerytura przysługuje po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 ust. 1 osobie, która 1 stycznia 1999 r. osiągnęła okres zatrudnienia w szczególnych warunkach wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do świadczenia w wieku niższym niż powszechny, to bezspornie w przepisie tym chodzi o rozporządzenie, które – zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy – stosuje się do ustalenia zarówno tego wieku niższego, jak i rodzaju prac lub stanowisk oraz warunków, w oparciu o które pracownikom przysługuje tzw. wcześniejsza emerytura.

ZUS
Nowość dla przedsiębiorców w ZUS. Ma uchronić przed spiralą zadłużenia
Materiał Promocyjny
Jak zostać franczyzobiorcą McDonald’s?
Materiał Promocyjny
OTOMOTO rewolucjonizuje dodawanie ogłoszeń
ZUS
Rusza nowa wersja portalu eZUS dla płatników składek. Co się zmienia?
ZUS
Działalność nierejestrowana – kiedy faktycznie nie trzeba płacić składek?
ZUS
Czy za studenta z Białorusi lub Ukrainy trzeba odprowadzać składkę zdrowotną?
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama
Reklama