– Jestem podatnikiem VAT, rozliczam się ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Czy mogę odliczać VAT od zakupów (innych niż paliwa) dotyczących wykorzystywanego w działalności gospodarczej samochodu osobowego?
– pyta czytelnik DF.
Przedsiębiorcy opodatkowani według zasad ogólnych wykorzystujący w działalności gospodarczej samochody osobowe (niewprowadzone do ewidencji środków trwałych i inne niż leasingowane) powinni prowadzić tzw. ewidencję przebiegu pojazdu. Tylko wtedy ponoszone wydatki mogą być kosztem uzyskania przychodu (o ile oczywiście nie przekraczają kwoty będącej iloczynem liczby kilometrów faktycznego przebiegu i stawki za 1 km przebiegu).
Podatnik opodatkowany jest jednak ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Nie musi zatem prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu. Jest jedynie zobligowany, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, do posiadania i przechowywania dowodów zakupu towarów, prowadzenia wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencji wyposażenia i, odrębnie za każdy rok podatkowy, ewidencji przychodów. Jeżeli jednak wykorzystuje na potrzeby prowadzonej działalności np. własny samochód osobowy, to – moim zdaniem – ewidencję przebiegu warto posiadać. Nie po to, aby wyliczać wydatki mogące być kosztami uzyskania przychodu (bo tych odliczać nie może), ale po to, by wykazać sam fakt używania samochodu i celowość ponoszonych wydatków.
Możliwość odliczania VAT z faktur dokumentujących zakup usług lub towarów (innych niż paliwa) związanych z wykorzystywanym w opodatkowanej działalności samochodem osobowym przysługuje wszystkim podatnikom VAT, bez względu na sposób rozliczania podatku dochodowego. Problemem był jednak zakres odliczeń. A to za sprawą interpretacji art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT dokonywanej przez organy podatkowe. Przepis ten mówi, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego. Do dzisiaj na stronie Ministerstwa Finansów znajduje się interpretacja z 16 lutego 2006 r. wydana przez Urząd Skarbowy Kraków-Stare Miasto (PP-1/443-17/12684/ 06/216265/14/CzW). Czytamy w niej: „w stanie prawnym obowiązującym do 30 kwietnia 2004 r. podatnik miał prawo dokonywać odliczenia podatku z tytułu nabycia towarów i usług, gdy poniesione na nie wydatki nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu z powodu przekroczenia norm w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. W obecnie obowiązującej ustawie takie unormowanie nie zostało sformułowane”.
