Tak wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Katowicach z 13 stycznia 2015 r. (IBPBI/2/423-1256/14/MS).
Z wnioskiem o wydanie interpretacji wystąpiła spółka (wnioskodawca), która rozważa przystąpienie do systemu cash pooling w ramach swojej grupy. Struktura cash poolingu jest regulowana umową zawartą pomiędzy liderem (podmiotem powiązanym ze spółką w Polsce) a bankiem. Spółka ma w tej strukturze pełnić funkcję uczestnika. W ramach cash poolingu każdy uczestnik, w tym spółka, ma korzystać z odrębnych rachunków prowadzonych przez niepowiązany bank. Struktura ma funkcjonować w ten sposób, że salda na rachunkach uczestników będą bilansowane przy wykorzystaniu rachunku lidera, tj. na koniec każdego dnia salda kredytowe na rachunkach uczestników będą transferowane na rachunek lidera, natomiast salda debetowe mają być uzupełniane środkami z rachunku lidera. Każdego dnia po realizacji wszystkich transferów bank ma naliczać odsetki (według zasad określonych w umowie pomiędzy liderem a bankiem). Następnie odsetki naliczone przez bank mają być rozliczane na uczestników (na zlecenie lidera będzie się tym zajmował dział treasury funkcjonujący w ramach grupy). Rozliczenia mają następować automatycznie poprzez zwiększenie należności lub zobowiązań lidera wobec każdego z uczestników (tzn. odsetki będą automatycznie doliczane do salda poszczególnych uczestników, nie będzie fizycznego przelewu środków).
Lider za swoje zaangażowanie w transakcje będzie otrzymywał od uczestników kwartalne wynagrodzenie na podstawie umowy pomiędzy liderem a uczestnikami.
Zdaniem wnioskodawcy w tej sytuacji jedynie wynagrodzenie na rzecz lidera za usługi zarządzania płynnością będzie transakcją podlegającą wymogom dokumentacyjnym określonym w art. 9a ustawy o CIT (jeżeli w ciągu roku przekroczy limity określone w ustawie). W przypadku pozostałych rozliczeń spółka za stronę transakcji uznaje bank. Tym samym wnioskodawca uważa, że dla rozliczeń związanych z udostępnianiem środków finansowych w ramach struktury nie będzie obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych (stroną jest podmiot niepowiązany). Ponadto zdaniem wnioskodawcy relacje pomiędzy spółką a pozostałymi uczestnikami nie spełniają definicji transakcji, ponieważ w ramach struktury nie będą zawierane żadne umowy dotyczące ani kupna, ani sprzedaży towarów lub usług.
Organ uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe i podkreślił, że charakter i cele umowy cash pooling wskazują na jej podobieństwo do umowy pożyczki (w rozumieniu art. 16 ust. 7b ustawy o CIT umowa pożyczki to umowa, w której dający zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy). Tym samym, zdaniem organu, cash pooling, podobnie jak pożyczkę, można uznać za transakcję i jako taką należy ją dokumentować, jeżeli zostaną przekroczone limity wartości transakcji.
