Często szefowie postrzegają ten dokument jako kolejny element biurokracji w prawie pracy i rezygnują z niego. Kodeks pracy zezwala na to pod pewnymi warunkami. Nie zawsze jednak takie uelastycznienie jest korzystne.
WARIANT 1 Planowanie wypoczynku
Plan urlopów to dokument, zgodnie z którym powinny być udzielane urlopy zarówno aktualne (oprócz dni na żądanie), jak i zaległe (art. 163 § 1 k.p.). Zawiera terminy wybrania wakacji przez pracowników. Ustala go pracodawca, biorąc pod uwagę wnioski podwładnych i konieczność zapewnienia normalnego toku pracy, najczęściej na rok (można na krócej, np. na kwartał). Sporządza się go przed rozpoczęciem lub na początku roku. Późniejsze ustalenie planu nie może prowadzić do odmowy udzielenia etatowcowi urlopu od początku roku kalendarzowego. W trakcie roku można go uzupełniać np. o osoby nowo przyjęte bądź powracające po dłuższej nieobecności albo korygować.
Przy tworzeniu takiego grafiku szef jedynie „bierze pod uwagę" wnioski pracowników. Nie są one dla niego wiążące, ale może się do nich przychylić. Od tej zasady są dwa wyjątki. Po pierwsze szef jest związany wnioskiem pracownicy/pracownika o udzielenie urlopu wypoczynkowego bezpośrednio po urlopie macierzyńskim/ojcowskim (art. 163 § 3 k.p.). Po drugie pracownikowi młodocianemu uczęszczającemu do szkoły trzeba udzielić urlopu podczas ferii, bez składnia przez niego wniosku (art. 205 § 3 k.p.).
Nie ma wymogu konsultacji planu urlopów z zakładową /międzyzakładową organizacją związkową. Ich zgoda jest natomiast konieczna, gdy pracodawca zamierza zrezygnować z planu urlopów (art. 163 § 11 k.p.). Jeżeli nie działają one w zakładzie, szef sam decyduje o rezygnacji ze sporządzania planu wakacji.
Jeżeli pracownik rozpoczyna urlop w terminie przewidzianym w planie lub ustalonym z pracodawcą, nie musi uprzedzać go o tym zamiarze ani składać dodatkowych wniosków czy podania o wolne. Szef, który uważa, że praca etatowca w danym okresie jest niezbędna, przesuwa jego urlop z powodu szczególnych potrzeb pracodawcy. W praktyce często przepisy wewnątrzzakładowe (np. regulamin pracy) lub procedury firmowe przewidują wymóg wypełniania takich wniosków lub innych dokumentów, np. karty urlopowej, zawiadomienia na piśmie o starcie urlopu w określonym dniu i w określonym wymiarze. Te dokumenty mają charakter jedynie informacyjny i dowodowy. Potwierdzają wykorzystanie urlopu w planowanym czasie. Jeśli natomiast termin podany przez pracownika w takim piśmie jest inny niż wynika z grafiku, jest to jego prośba o zmianę planu i przesunięcie wakacji na inny czas. Taki wniosek etatowiec musi uzasadnić, a o jego uwzględnieniu decyduje szef.