Powszechnie obowiązujące przepisy o czasie pracy przewidują, że długość dnia pracy zależy od systemu czasu pracy, w którym zatrudniony wykonuje pracę. Najbardziej popularnymi systemami są:
Pracodawca decydując się na jeden z systemów czasu pracy musi wziąć pod uwagę kilka okoliczności. Przede wszystkim charakter wykonywanych obowiązków, częstotliwość kontaktu pracownika z firmą czy konieczność zapewnienia tzw. ciągłości pracy. Tradycyjnie już uznaje się, że wykonywanie pracy w szeroko pojętej sferze administracyjnej organizowane jest w tzw. systemie podstawowym przewidującym 8-godzinny dzień pracy. Piony produkcji zazwyczaj wykonują obowiązki w systemach wielozmianowych 8 lub 12-godzinnych. Natomiast pracowników samodzielnych często zatrudnia się w zadaniowym systemie czasu pracy. Każdy z tych systemów ma swoje zalety i wady.
Najbardziej powszechny
Zaleta tego systemu czasu pracy to przede wszystkim regularność wykonywanej pracy. Jest idealny dla urzędników państwowych i samorządowych, czy działów obsługi klienta w różnego rodzaju placówkach użyteczności publicznej. Zaletą tego systemu jest również brak konieczności tworzenia harmonogramów czasu pracy w przypadku, gdy pracownik wykonuje obowiązki stale w wyznaczone dni tygodnia.
Wadą tego systemu jest jego stosunkowo mała elastyczność w zakresie zmiany godzin wykonywania pracy (strażnikiem tych godzin jest tutaj doba pracownicza), jak również dni pracy (obowiązki w tym systemie wykonuje się zazwyczaj przez pięć dni w tygodniu, z pominięciem sobót, niedziel i świąt przypadających w ciągu takiego tygodnia).
Raz krócej, raz dłużej
System równoważny przewiduje możliwość wydłużenia dobowego wymiaru czasu pracy ponad 8 godzin. Do jego zalet zalicza się występującą zazwyczaj większą liczbę dni wolnych od pracy z możliwością ich swobodnego przestawiania. To niewątpliwie zwiększa elastyczność czasu pracy oraz poprawę organizacji pracy w niektórych jednostkach, np. w placówkach służby zdrowia.