22 sierpnia 2009 r. weszła w życie [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=4504DA0BD1E42306BC4533B57EEFAE08?id=320785]ustawa z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (DzU nr 125, poz. 1035[/link], dalej pakiet antykryzysowy, ustawa).
Stosować ją mogą wyłącznie przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=C85086C179AB7D978B97748BBB0C31FB?id=236773 ]ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (DzU z 2007 r. nr 155, poz. 1095 ze zm.)[/link].
[srodtytul]Zawieszony kodeks[/srodtytul]
Aż do 31 grudnia 2011 r. pakiet antykryzysowy wyłącza stosowanie art. 25[sup]1[/sup] [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B5E347C50E4D2860978BAD3D891C7A48?n=1&id=76037&wid=337521]kodeksu pracy[/link]. W myśl niego zawarcie trzeciej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach z zawarciem angażu na czas nieokreślony, jeżeli poprzednio strony dwukrotnie zawarły umowę na czas określony na następujące po sobie okresy, a przerwa między rozwiązaniem poprzedniej a nawiązaniem kolejnej umowy nie przekroczyła miesiąca.
[b]Od 22 sierpnia 2009 r. wolno więc zawierać nieskończenie wiele umów terminowych. Jedyne ograniczenie to łączny czas ich obowiązywania. Nie może on przekroczyć 24 miesięcy.[/b] Jeżeli jednak przerwa między takimi angażami wynosi więcej niż trzy miesiące, to okresu obowiązywania kolejnego angażu nie wlicza się do tego limitu. W takim wypadku biegnie on od nowa.