Fizjoterapeuci bez prawa do urlopu

Kodeksowe przepisy o szkoleniach stosujemy wtedy, gdy podnoszenie kwalifikacji zawodowych jest związane z wykonywaną pracą lub ewentualnym awansem. [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B5E347C50E4D2860978BAD3D891C7A48?n=1&id=76037&wid=337521]Kodeks pracy [/link]nie precyzuje, w jakich szkołach, placówkach i formach trzeba się kształcić. Mogą być szkolne, pozaszkolne, a także stacjonarne i niestacjonarne.

Wątpliwości dotyczą tylko studiów podyplomowych. Niektórzy eksperci twierdzą bowiem, że ten rodzaj nauki nie jest podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w rozumieniu przepisów prawa pracy. Pisaliśmy o tym 20 października w tekście [link=http://www.rp.pl/artykul/551370.html]„Studia podyplomowe bez prawa do urlopu?”[/link].

[srodtytul]Bez odrębnych regulacji[/srodtytul]

Dziś czas na inny problem.

[b]Czytelnik jest magistrem fizjoterapii. Pracuje w szpitalu. Pięć lat temu rozpoczął specjalizację z zakresu fizjoterapii i teraz jest przed egzaminem końcowym. Czy przysługuje mu urlop szkoleniowy?

Czy pracodawca może na podstawie kodeksu pracy stworzyć własny regulamin szkoleń pracowniczych, uzależniając zawarte w nim uprawnienia od tego, czy pracownik ma wykształcenie wyższe, czy podstawowe?[/b]

Art. 5 k.p. stanowi, że jeżeli stosunek pracy określonej kategorii pracowników regulują przepisy szczególne, to kodeks pracy stosuje się tylko w zakresie nieokreślonym tymi przepisami.

Fizjoterapia to wąska specjalizacja medyczna. Szczegółowych zasad jej odbywania nie regulują odrębne ustawy.

Ogólne zasady znajdziemy jedynie w [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B6A0E77045742F271E7CE041EBC9B08F?id=167182]rozporządzeniu ministra zdrowia z 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (DzU nr 173, poz. 1419 ze zm.)[/link]. Jednak na temat urlopów szkoleniowych nie ma w tym akcie prawnym ani słowa.

To wszystko przesądza. Wobec pracowników robiących specjalizację z fizjoterapii stosujemy kodeks pracy.

[srodtytul]Poza katalogiem[/srodtytul]

Tym osobom, jeżeli kształcą się za zgodą lub z inicjatywy pracodawcy, przysługuje zatem zwolnienie z całości lub części dnia pracy oraz urlop szkoleniowy. Tyle teoria.

W praktyce bowiem jest problem, w jakim wymiarze przysługuje urlop szkoleniowy. Art. 103[sup]3[/sup] k.p. przyznaje

- 6 dni urlopu pracownikowi, który przystępuje do egzaminów eksternistycznych, maturalnego lub egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe,

- 21 dni urlopu na przygotowanie przez podwładnego pracy dyplomowej oraz przygotowanie się i przystąpienie do egzaminu dyplomowego.

Egzaminów specjalizacyjnych nie wymienia, co sugeruje, że mamy lukę w przepisach.

[srodtytul]Więcej niż w kodeksie[/srodtytul]

Nie ma przeszkód prawnych, by kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania pracy określonego rodzaju lub na określonym stanowisku – w zakresie nieuregulowanym w kodeksie pracy – ustalić w przepisach wewnętrznych firmy.

Chodzi tu o układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania, a w stosunku do pracowników zatrudnionych w państwowych jednostkach sfery budżetowej, jeżeli nie są objęci układem zbiorowym pracy, o regulacje ustanowione przez resort pracy na wniosek właściwego ministra.

Jest tylko jeden warunek: uszczegółowione przez pracodawcę zasady szkoleń nie mogą dyskryminować pracowników i być mniej korzystne niż te wynikające z kodeksu pracy.

[i]Wystąpiliśmy w tej sprawie o interpretację do Ministerstwa Zdrowia. Jeżeli potwierdzi nasze przypuszczenia, to odbywający specjalizację z fizjoterapii na urlop szkoleniowy liczyć nie mogą. Zostaje im urlop bezpłatny bądź na żądanie [/i] - [b]czytaj artykuł [link=http://www.rp.pl/artykul/56584,559689_Specjalizacja-bez-prawa-do-urlopu--ale-z-szansa-na-zmiany-.html]Specjalizacja bez prawa do urlopu, ale z szansą na zmiany[/link][/b]

[ramka][b]Komentuje Rafał Kubiak, radca prawny w Centrum Egzaminów Medycznych w Łodzi[/b]