Prokury udziela mocodawca poprzez jednostronną czynność prawną. Z oświadczenia musi wynikać, że chodzi właśnie o prokurę, a nie np. o zwykłe pełnomocnictwo. Prokurent nie musi składać oświadczenia o przyjęciu prokury, natomiast jej odrzucenie unicestwia umocowanie.
Do udzielenia prokury wymagana jest forma pisemna pod rygorem nieważności. Niezachowanie tego wymogu powoduje bezwzględną nieważność umocowania. Zarówno udzielenie, jak i wygaśnięcie prokury musi być zgłoszone do rejestru przedsiębiorców.
[srodtytul]Tylko fachowcy[/srodtytul]
W przypadku zwykłego pełnomocnictwa [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=86F27ADE2102E1D67842E76D535F1BD1?id=70928]kodeks cywilny[/link] pozwala, aby przedstawicielem była osoba o ograniczonej zdolności do czynności prawnych. Prokura jest jednak pełnomocnictwem szczególnym, związanym z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Wymaga nie tylko wyjątkowego zaufania, ale też wiedzy i doświadczenia.
Prokurent będzie kontaktował się z wieloma kontrahentami i rozstrzygał sprawy kluczowe dla przedsiębiorcy, którego reprezentuje. Dlatego ustawodawca przesądził, [b]że prokurentem może być wyłącznie osoba fizyczna, która ma pełną zdolność do czynności prawnych.[/b] Nakaz ten wyklucza osoby nieletnie, ubezwłasnowolnione, ale także osoby prawne. Tak więc nie ma możliwości, aby prokurentem spółki była inna spółka.
Prokura nie może być również przeniesiona na inną osobę. Wykluczona jest możliwość tzw. prokury substytucyjnej. Nie ma natomiast przeszkód, aby prokurent ustanowił pełnomocnika (zwykłego) do jakiejś czynności lub nawet danego rodzaju czynności. Pełnomocnik taki będzie działał w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy, a jego umocowanie nie może oczywiście przekroczyć uprawnień prokurenta.