Pracownik nabywa prawo do ekwiwalentu pieniężnego w razie niewykorzystania przysługującego mu urlopu wypoczynkowego w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy (art. 171 § 1 kodeksu pracy).
[srodtytul]Przyczyna nie jest istotna[/srodtytul]
Pracownik ma prawo do ekwiwalentu bez względu na sposób i przyczynę rozwiązania stosunku pracy. Nie ma więc znaczenia, czy do rozwiązania doszło z przyczyn zawinionych przez pracownika czy nie. Podobnie bez znaczenia jest, czy do rozwiązania doszło wskutek wypowiedzenia dokonanego przez pracownika czy też przez pracodawcę. Nie ma także znaczenia powód wygaśnięcia stosunku pracy (np. tymczasowe aresztowanie pracownika czy śmierć pracodawcy). We wszystkich tych przypadkach pracownik może żądać zapłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Obowiązek taki nie powstanie natomiast, gdy strony postanowią o wykorzystaniu urlopu w czasie pozostawania pracownika w zatrudnieniu na podstawie kolejnej umowy zawartej z tym samym pracodawcą (art. 176 § 3 k.p.).
Zatem jedynie w przypadku, gdy po rozwiązaniu jednej umowy o pracę pracodawca zatrudnia znowu tego samego pracownika bezpośrednio na następny okres czasu, może nie wypłacać mu ekwiwalentu za niewykorzystany dotychczas urlop. Warunkiem jest, aby strony się porozumiały, że urlop ten zostanie wykorzystany w czasie trwania kolejnej umowy.
[ramka][b]Przykład[/b]