Wykaz powinien zawierać co najmniej następujące dane:
liczbę porządkową, określenie (nazwę) składnika majątku, datę nabycia składnika majątku, kwotę wydatków poniesionych na nabycie składnika majątku oraz kwotę wydatków poniesionych na nabycie składnika majątku zaliczoną do kosztów uzyskania przychodów, wartość początkową, metodę amortyzacji, sumę odpisów amortyzacyjnych oraz wysokość wypłaconych środków pieniężnych należnych wspólnikom z tytułu udziału w spółce niebędącej osobą prawną na dzień wystąpienia lub likwidacji.
Podatnicy, którzy zlikwidują działalność gospodarczą, są zatem zobowiązani do sporządzenia wykazu składników majątku pozostałych na dzień likwidacji tej działalności.
Przed zawiadomieniem – bez ryczałtu
Kwestia sporządzenia przez darczyńcę wykazu i kwestia ewentualnych konsekwencji podatkowych jest dyskusyjna. Przedsiębiorca, który kończy działalność, powinien sporządzić tzw. remanent likwidacyjny.
Przeważają jednak poglądy, że aby darczyńca mógł całkowicie uniknąć skutków podatkowych, powinien przekazać majątek w formie darowizny przed zawiadomieniem organu podatkowego o likwidacji przedsiębiorstwa. Za dzień likwidacji działalności uważa się bowiem dzień określony w zawiadomieniu urzędu skarbowego.
Jeśli zatem przedsiębiorstwo zostanie przekazane członkowi rodziny przed datą jego likwidacji, to nie powstanie dochód z remanentu likwidacyjnego. Nie wystąpi konieczność zapłaty zryczałtowanego 10 proc. podatku dochodowego na dzień likwidacji działalności gospodarczej. Remanent wyniesie „zero".
Tylko długi i ciężary
Trzeba jeszcze pamiętać o podatku od czynności cywilnoprawnych. Darowizna przedsiębiorstwa jest opodatkowa- na tym podatkiem, ale tylko w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy. Podstawą opodatkowania jest wówczas wartość tych długów i ciężarów albo zobowiązań przejętych przez obdarowanego. Jeżeli zatem przekazywane przedsiębiorstwo będzie wolne od długów i ciężarów, to obdarowany nie będzie musiał płacić podatku od czynności cywilnoprawnych. -
Umowa darowizny w kodeksie cywilnym
Umowa darowizny została uregulowana w art. 888–902 kodeksu cywilnego. Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Darowizna może polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego, przy czym umowa darowizny zawartej bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Nabycie zwolnione z podatku od darowizn
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
1) 9637 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
2) 7276 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
3) 4902 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
Grupy podatkowe
Zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
3) do grupy III – innych nabywców.