Pracownikowi przysługuje roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej przez pracodawcę wskutek niewydania w terminie lub wydania niewłaściwego świadectwa pracy.
Jest to zgodne z art. 99 § 1 kodeksu pracy. Szkoda pracownika polega na utracie wynagrodzenia, które mógłby otrzymać, gdyby podjął pracę po otrzymaniu prawidłowego świadectwa pracy. Za czas pozostawania bez pracy z powodu braku świadectwa (lub posiadania błędnego dokumentu) byłemu pracownikowi przysługuje odszkodowanie. Przy czym pieniądze należą się za okres nie dłuższy niż sześć tygodni.
Podstawą obliczenia tego odszkodowania nie powinno być wynagrodzenie otrzymywane u pracodawcy, który zaniedbał obowiązek wydania prawidłowego świadectwa pracy, lecz wynagrodzenie, które pracownik otrzymałby, gdyby podjął zatrudnienie.
Mimo niewydania w terminie lub wydania niewłaściwego świadectwa pracy powództwo o odszkodowanie może być bezzasadne. Tak będzie, gdy pracownik nie poniesie szkody (podejmie nowe, odpowiednie zatrudnienie) lub gdy brak możliwości podjęcia pracy nie będzie wynikiem naruszenia zasad wydawania świadectw pracy. Ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających odszkodowanie spoczywa na pracowniku. Generalnie powinien on złożyć dokument stwierdzający przyczynę odmowy jego zatrudnienia.
Choć nie jest to reguła. Pracownik ma bowiem za zadanie wykazać istnienie związku przyczynowego między brakiem świadectwa (wadliwym świadectwem) a niemożnością uzyskania przez niego pracy.
