[b]Sąd Najwyższy w wyroku z 4 listopada 2009 r. (I PK 105/09)[/b] stwierdził, że zasadniczo dopuszczalne jest zawarcie w umowie na okres próbny postanowienia o tym, że po jej zakończeniu umowa ta staje się umową na czas nieokreślony.
Jednak zastosowanie tego rozwiązania bez uwzględnienia okoliczności indywidualnego przypadku może okazać się nieprawidłowe.
[srodtytul]Korzystność do udowodnienia [/srodtytul]
Przy ocenie dopuszczalności postanowienia o przekształceniu okresu próbnego w stałe zatrudnienie istotny jest interes pracownika, nie pracodawcy. W ocenie SN umowa przewidująca przekształcenie umowy terminowej (również umowy na czas określony) w umowę na czas nieokreślony będzie dla pracownika z reguły korzystna.
Momentem oceny korzystności jest chwila zawierania umowy o pracę, a nie jej rozwiązywania (podobnie jak w przypadku stosowania okresu wypowiedzenia przedłużonego ponad terminy kodeksowe). Nie ulega wątpliwości, że w praktyce w razie sporu z pracownikiem udowodnienie takiej okoliczności może być dla pracodawcy bardzo trudne.