I monter, i handlowiec na jednym etacie w zakładzie

[b]Czy w umowie o pracę można zawrzeć dwa stanowiska pracy znacznie odbiegające od siebie: monter instalacji i przedstawiciel handlowy? Jeśli tak, to jak ma to wyglądać i jak określić wymiar czasu pracy? [/b]

Kodeks pracy milczy w tej sprawie. W art. 29 k.p. znajdziemy jedynie informację o tym, że umowa o pracę powinna określać strony umowy, datę jej zawarcia oraz warunki pracy i płacy, a w szczególności rodzaj pracy, miejsce jej wykonywania, wynagrodzenie, wymiar czasu pracy oraz termin jej rozpoczęcia.

[srodtytul]Dwa stanowiska[/srodtytul]

Co do zasady nie ma żadnych przeciwwskazań, aby w umowie o pracę określić dwa odrębne stanowiska pracy, na których pracownik będzie wykonywał różne obowiązki. W orzecznictwie podkreśla się, że [b]w razie wykonywania na rzecz pracodawcy kilku rodzajów pracy podporządkowanej należy domniemywać, że strony łączy jeden stosunek pracy (wyrok SN z 14 lutego 2002 r., I PKN 876/00[/b]).

Sąd Najwyższy podkreślił, że zasadą jest pozostawanie stron w jednym stosunku pracy, choćby nawet przedmiotem pracowniczego zobowiązania był rodzaj pracy szeroko określony nazwą kilku zawodów lub specjalności czy funkcji.

[b]Zawieranie z własnym pracownikiem dodatkowej (drugiej) umowy o pracę jest dopuszczalne tylko wyjątkowo, wyłącznie w uzasadnionych okolicznościach i pod warunkiem, że ta druga umowa dotyczy wykonywania czynności o charakterze zupełnie odmiennym od tych wynikających z pierwszej umowy o pracę.[/b]

Tak uznał[b] Sąd Najwyższy w uchwale z 12 marca 1969 r., III PZP 1/69, i wyroku z 13 marca 1997 r., I PKN 43/9.[/b]

[srodtytul]Różne prace[/srodtytul]

U czytelnika nie ma zatem żadnych przeszkód, aby w angażu określić dwa stanowiska pracy, monter instalacji – przedstawiciel handlowy. Ponieważ te rodzaje pracy mają zupełnie odmienny charakter, lepiej byłoby jednak, aby strony zawarły dwie odrębne umowy o pracę, jedną na stanowisko montera instalacji, a drugą na stanowisko przedstawiciela handlowego.

To, że między stronami istnieje jeden stosunek, zapobiega temu, aby szef obchodził przepisy o czasie pracy w godzinach nadliczbowych. Należy podkreślić zatem, że gdy w angażu określono dwa stanowiska, wykonywanie pracy na każdym z nich powinno mieścić się w normach i wymiarze czasu pracy, w którym pracownika zatrudniono. Sposób określenia rozkładu zależy już od uzgodnień między szefem i pracownikiem.

[srodtytul]Bez wskazywania liczby godzin[/srodtytul]